MILAAN, Italië (23 mei 2026) – Op zaterdag 23 mei is de Gran Turismo World Series 2026 met een luide brul van start gegaan in het Teatro Lirico Giorgio Gaber in hartje Milaan. Na de Manufacturers Cup was het de beurt aan de Nations Cup, waarin de coureurs met trots het circuit betreden om hun land of gebied te vertegenwoordigen.

Het ijzersterke deelnemersveld van 12 coureurs bestond uit de top drie van de Nations Cup 2025 en de hoogst geklasseerde coureurs uit elke regio in de online kwalificatie. Samen vormden ze een hoogstaand deelnemersveld dat het publiek in de Italiaanse stad twee races lang in vervoering bracht: zelden werden de coureurs zo luid aangemoedigd. Het eerste deel bestond uit de sprintrace, waarin de startopstelling voor de belangrijke Grote Finale werd bepaald.

Alle ogen waren gericht op titelverdediger Jose Serrano, de Spanjaard op wie in het vorige seizoen geen maat stond. Naast hem troffen we zijn land- en teamgenoot Pol Urra en de Japanse tweevoudig kampioen Takuma Miyazono, azend op een nieuwe titel. Maar de meeste druk rustte misschien wel op de schouders van Valerio Gallo uit Italië, die een thuiswedstrijd speelde en luidkeels werd toegejuicht door het uitzinnige publiek in het theater.

Sprintrace: Sardegna – Straatcircuit - A - 10 ronden

Punten voor het kampioenschap konden er niet worden verdiend in de sprintrace, maar de uitslag zou de startopstelling van de Grote Finale bepalen. Plaats van handeling was het ruim opgezette Sardegna – Straatcircuit, waar tot ieders verbazing geen moderne machines klaarstonden, maar een met zorg samengestelde selectie van regelrechte klassiekers uit vervlogen tijden. Van elke auto was de prestatiebalans (PB) aangepast, zodat iedereen gelijke kansen had. Ondanks de virtuele setting was het betoverend en bijna zenuwslopend om te zien hoe peperdure museumstukken, zoals de Jaguar D-Type, de Mercedes-Benz 300 SL en de Aston Martin DB3S, wiel aan wiel gingen en onderling tikjes uitdeelden.

Op de voorste startrij stonden Jose Serrano (Falcon_Josete) uit Spanje in de Aston Martin DB3S en Kylian Drumont (VitaIity_Kylian) uit Frankrijk in de Porsche 550 Spyder. De rollende start verliep probleemloos, maar Drumont was er als de kippen bij en passeerde Serrano nog voor de eerste bocht. Vlak daarna deed Samuel Moreno (S--Moreno) uit Spanje, de berijder van de Ferrari 500 Mondial, hetzelfde en moest Serrano nog een plek opgeven.

In ronde 2 veranderde het momentum van de race. Serrano en Drumont toucheerden elkaar en zakten daardoor ver terug naar P10 (Serrano) en P12 (Drumont). Voorin bleef Miyazono (ZETA_Miyazono) koel achter het stuur van zijn Porsche 356 A, waardoor hij gretig de leiding kon overnemen. Daarachter profiteerde Pol Urra (Falcon_PolUrra) van de chaos door van P8 door te stomen naar P3 met zijn Alfa Romeo 8C 2900B Touring. Ondertussen laveerde Kaj de Bruin (Vitality_Kaj) uit Nederland met zijn D-Type van P10 naar P4.

In ronde 3 nam Moreno het heft in handen. Op het eerste deel van het lange rechte stuk worstelde hij zich langs Miyazono en pakte hij de koppositie. Algauw vormde de top drie een hechte eenheid met een voorsprong van 2 seconden op de rest van het deelnemersveld. In de ronden die volgden ontstond een boeiende strijd tussen Moreno, Miyazono en Urra, waarin voortdurend stuivertje werd gewisseld, racelijnen werden gedwarsboomd en om elke millimeter werd gestreden.

Ondertussen slaagde Gallo (SFE_BRacer) er in ronde 4 met zijn statige Mercedes-Benz S Barker Tourer in om de D-Type van De Bruin te passeren en P4 over te nemen van de Nederlander, onder luidkeels gejuich van het Italiaanse publiek. Zijn achterstand op de raceleiders was op dat moment zo'n vier seconden, maar dat weerhield de tifosi er niet van om op de banken te gaan staan.

Uiteindelijk passeerde Samuel Moreno het zwart-wit geblokt als eerste. Een geweldig debuut tijdens zijn allereerste live-event van de GTWS. Urra kwam als 2e over de streep en Miyazono maakte het podium compleet als 3e. Zou de Spaanse rookie in staat zijn om door te pakken in de Grote Finale en de wereld versteld te doen staan?

Grote Finale: Autodromo Nazionale Monza - 27 ronden

De hoofdrace werd verreden op het Autodromo Nazionale Monza, de 'Temple of Speed', waar de lange rechte stukken en het gebrek aan downforce ervoor zorgen dat elke strategische beslissing ertoe doet. Alle 12 coureurs klommen aan boord van de verbluffende Red Bull X2019 Competition met zijn 816 pk, 650 kg en algehele gebrek aan beperkende factoren. Stuk voor stuk waren de bolides uitgedost in de nationale kleuren van de berijder. De drie bandencompounds, zacht, medium en hard, waren voor iedereen verplicht. De zachte banden zouden ongeveer 8 ronden meegaan, de mediums maximaal 14 en de harde nog langer, ten koste van een flink lagere snelheid. In het achterhoofd speelt natuurlijk dat op de beroemde rechte stukken van Monza snelheden van 320 km/u haalbaar zijn.

Moreno leidde het deelnemersveld van poleposition door de eerste ronde, op de voet gevolgd door Urra en Miyazono. De top zes stond op de medium Dunlops en had dus gekozen voor een voorzichtige, berekenende openingszet. Voorin gebeurde er weinig, maar daarachter barstte de turbulentie los en in ronde 5 kwam de race tot leven. Gallo raasde op het rechte stuk op Miyazono af en nam onder het goedkeurend oog van het dolenthousiaste thuispubliek P3 over van Miyazono. Een bocht later kwam ook de X2019 van De Bruin langszij bij de Japanner, die terugviel naar de 5e plek. Tussen de koploper en de nummer zes was het gat slechts drie seconden.

Wat volgde, was het beslissende moment van de openingsfase. In ronde 8 verloor raceleider Moreno, die tot dan toe alles onder controle had, de macht over het stuur in Curva Parabolica. Hij spinde van de baan af en viel in een oogwenk terug naar de 6e plaats. Daardoor kwam Urra op kop te rijden met De Bruin en Gallo in zijn kielzog, waardoor de race er opeens heel anders uitzag. Eén moment van verslapping was genoeg om de winnaar van de sprintrace een koude douche te bezorgen.

De koele en nauwgezette Urra begon zijn voorsprong uit te bouwen. In ronde 11 lag hij al 2,3 seconden voor op zijn naaste belager. Maar Gallo zette genadeloos door en in ronde 13 werkte hij zich langs De Bruin in de Curva Retifilio. Zo stond hij weer op P2 en kon het vizier op de raceleider. Terwijl de pitstop-window naderde, was de strijd om de andere podiumplekken onverminderd fel. Gallo, De Bruin, Serrano en Miyazono maakten elkaar het leven zuur, met in totaal hooguit een seconde onderling verschil.

Op strategisch vlak gebeurde alles in ronde 14. Urra, De Bruin, Gallo en Miyazono kwamen aan het einde van de ronde binnen terwijl Serrano, 'El Rayo de Granada' (de bliksemschicht uit Granada), koos voor de overcut en zo de leiding overnam. Urra en De Bruin gingen voor zachte banden en Gallo en Miyazono voor een langere stint op harde banden. Serrano kwam een ronde later binnen en reed ook op zachte banden naar buiten. Toen het stof was opgetrokken, was de tussenstand aan kop als volgt: Urra, De Bruin, Gallo, Serrano en Miyazono. Daarachter volgde Moreno, die na een gedurfde strategie op zachte banden was teruggekomen tot P6 en nu een seconde achter de titelverdediger reed.

Met nog acht ronden te gaan, kwamen Gallo en Miyazono voor de laatste keer binnen in ronde 19. Ze stapten over op zachte banden om alles op alles te zetten. Urra, Serrano en De Bruin wachtten tot ronde 22 voor ze een pitstop maakten en gingen verder op de harde banden. In de laatste ronden ging het alle kanten op. Gallo kreeg een tijdstraf van een halve seconde vanwege het verlaten van de baan, waardoor Miyazono P4 van hem overnam. Vervolgens kreeg De Bruin in ronde 25 een straf van 1 seconde aan zijn broek vanwege hetzelfde vergrijp. Daardoor heroverde Gallo P3, op de huid gezeten door Miyazono. Eén ronde later moest Gallo wegens weer een straf zijn plek andermaal afstaan aan Miyazono.

Wat volgde, was een hartverscheurend slotakkoord. In de laatste ronde deed Gallo een verwoede, wanhopige poging om op het podium te eindigen voor het thuispubliek, maar in bocht 3 verloor hij de controle. Met één wiel kwam hij buiten de baan, waarna zijn X2019 spinnend in de grindbak belandde. De stilte in de zaal was oorverdovend. De 'Italian Stallion' zag zijn droomfinish in rook opgaan.

Voorin bleef een vergelijkbaar drama uit. Urra kwam als eerste over de streep en pakte zo zijn eerste Nations Cup-winst, gevolgd door Serrano op de 2e plek. Miyazono finishte als 3e en liet eens te meer zien waarom hij de gouden standaard is in Gran Turismo.

Pol Urra, na de race: “Tijdens de sprintrace zat het mee en kon ik profiteren van de incidenten, waardoor ik als 3e finishte. In de Grote Finale was het een kwestie van achter Samuel aan rijden. Ik wilde hem niet pushen, maar opeens spinde hij, wat ik niet zag aankomen. Toen moest ik opeens volle bak gaan. Felicitaties voor Jose en Takuma en een groot applaus voor Valerio, want ook hij was geweldig.”

Na afloop van ronde 1 staat Spanje fier bovenaan. Urra en Serrano hebben zich opnieuw aangediend als het te kloppen duo. Met hun techniek en bandenmanagement zijn ze een klasse apart. Maar Miyazono wacht op zijn kans en de rest van het deelnemersveld staat te trappelen om zich te laten gelden, dus er staat nog niets vast in de Nations Cup van 2026.