ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗ (3 Οκτωβρίου 2026) – Μετά το Manufacturers Cup, η προσοχή στράφηκε στον Γύρο 3 του Gran Turismo World Series 2026 Nations Cup. Αυτήν τη φορά, η μάχη του πρωταθλήματος ξεδιπλώθηκε στο κατάμεστο Sands Theatre, που βρίσκεται στο ξεχωριστό σύμπλεγμα κτηρίων Marina Bay Sands, το οποίο κοιτάζει πάνω από τη Marina Bay της Σιγκαπούρης.

Η κατάταξη των 12 οδηγών συγκέντρωσε για άλλη μια φορά μερικούς από τους πιο γρήγορους ανταγωνιστές του Gran Turismo σε όλον τον κόσμο, με την εικόνα του πρωταθλήματος να γίνεται ακόμα πιο θολή μετά από έναν έντονο Γύρο 2 στο Τόκιο. Ο Ισπανός Pol Urra (Falcon_PolUrra) και ο τωρινός πρωταθλητής Jose Serrano (Falcon_Josete) παρέμειναν σταθερά στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος, ενώ ο Kylian Drumont (Vitality_Kylian) έφτασε στη Σιγκαπούρη με μεγάλη ορμή, αφού κέρδισε τον Αγώνα Σπριντ και τον Μεγάλο Τελικό στο Τόκιο. Η δεύτερη θέση που κατέκτησε ο Valerio Gallo (SFE_BRacer) εκεί, έβαλε επίσης τον πρώην πρωταθλητή στη διεκδίκηση, ενώ ο Samuel Moreno (S--Moreno) συνέχισε να αποδεικνύει πως είναι μία από τις απειλές αυτής της σεζόν.

Με τη Σιγκαπούρη να είναι η μόνη που απομένει πριν τους Παγκόσμιους Τελικούς, το περιθώριο λάθους μειωνόταν γρήγορα. Όπως και στους προηγούμενους γύρους, το Nations Cup θα ξεκινούσε με έναν Αγώνα Σπριντ για να καθορίσει τις θέσεις εκκίνησης για τον πολύ σημαντικό Μεγάλο Τελικό.

Αγώνας Σπριντ: SUGO International Racing Course - 15 γύροι

Ο Kaj de Bruin (Vitality_Kaj) από την Ολλανδία βρέθηκε στην πρώτη θέση εκκίνησης για τον Αγώνα Σπριντ, με τον Drumont, τον νικητή του Τόκιο, δίπλα του. Ο Urra προκρίθηκε τρίτος, ακολουθούμενος από τον Gallo, τον Adriano Carrazza (Didico__15) από τη Βραζιλία και τον Lucas Bonelli (RVT_Bonelli) από τη Βραζιλία. Ο Ιάπωνας Ryota Kokubun (Akagi_1942mi) βρέθηκε στην έβδομη θέση, μπροστά από τον Καναδό Samuel Cardinal (SFE_Quartz), τον Moreno και τον Αυστραλό Guy Barbara (SFE_Twitchy).

Οι μεγαλύτερες εκπλήξεις έγιναν στην ουρά της γραμμής εκκίνησης. Ο δύο φορές πρωταθλητής του Nations Cup, Takuma Miyazono, (ZETA_Miyazono) προκρίθηκε μόλις στην ενδέκατη θέση, ενώ ο Drumont, ο τωρινός πρωταθλητής και επικεφαλής του πρωταθλήματος, βρέθηκε στο τέλος, στη δωδέκατη θέση.

Οι οδηγοί θα αγωνίζονταν για 15 γύρους στη SUGO International Racing Course με πανομοιότυπα Toyota SF23 Super Formula. Δεν απαιτούνταν αλλαγές ελαστικών, οπότε υπήρχε λίγος χώρος για διαφοροποιήσεις στη στρατηγική. Θα ήταν μια ξεκάθαρη μάχη για τις θέσεις στην πίστα, με την τελική κατάταξη να καθορίζει τις θέσεις εκκίνησης στον Μεγάλο Τελικό, γι' αυτό και κάθε θέση είχε τη σημασία της.

Ο Urra δεν έχασε χρόνο και επιτέθηκε. Όταν έσβησαν τα φώτα, ο Ισπανός εκτοξεύτηκε από την εξωτερική πλευρά των πρωτοπόρων στην πρώτη στροφή, σε μια προσπάθεια να πάρει αμέσως τον έλεγχο. Αυτή η κίνηση τον έβαλε για λίγο ανάμεσα στους πρωτοπόρους, αλλά το πλεονέκτημα δεν κράτησε για πολύ. Ο Drumont πήρε την κορυφή, ο de Bruin βρέθηκε στη δεύτερη θέση και ο Gallo προσπέρασε τον Urra για να πάρει την τρίτη θέση.

Οι Ιάπωνες οδηγοί ήταν εξίσου επιθετικοί. Ο Kokubun κέρδισε μια θέση κατά τη διάρκεια της εκκίνησης, ενώ ο Miyazono άρχισε αμέσως να διορθώνει τη ζημιά από την κακή προσπάθεια στους προκριματικούς σκαρφαλώνοντας δύο θέσεις.

Μόλις ξεκαθάρισε το πεδίο, η σειρά μπροστά ήταν Drumont, de Bruin, Gallo, Urra και Kokubun.

Στους επόμενους αρκετούς γύρους, οι κορυφαίοι παρέμειναν ο ένας κοντά στον άλλον, με τον Gallo και τον Urra να καραδοκούν πίσω τους. Τότε, στον γύρο 7, η ισορροπία άλλαξε ξανά. Ο Drumont και ο Gallo εκμεταλλεύτηκαν από κοινού το ρεύμα για να προσπεράσουν τον Bruin στην πίσω ευθεία, ρίχνοντας τον Ολλανδό από την κορυφή στην τρίτη θέση μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Πιο πίσω, ο Miyazono είχε, χωρίς πολλές τυμπανοκρουσίες, μία από τις καλύτερες επιδόσεις στον αγώνα. Ξεκινώντας ενδέκατος, ο Σογκούν της Ταχύτητας ανέβηκε μεθοδικά στην κατάταξη και, μέχρι τον γύρο 8, είχε σκαρφαλώσει στην πέμπτη θέση – κέρδισε έξι θέσεις μέχρι τα μισά του αγώνα.

Στις μπροστινές θέσεις, ο Drumont άρχισε να δημιουργεί μια μικρή απόσταση. Το πλεονέκτημά του ξεπέρασε το ένα δευτερόλεπτο, καθώς ο Gallo και ο de Bruin ήταν απασχολημένοι με τη δική τους μάχη για τη δεύτερη θέση.

Ο de Bruin βρήκε τελικά το άνοιγμα που ζητούσε στον γύρο 12 και προσπέρασε τον Ιταλό Επιβήτορα. Με μόνο τρεις γύρους να απομένουν, άρχισε να κυνηγά τον Drumont, ελπίζοντας να επαναλάβει την προηγούμενη κίνησή του για την κορυφή, αλλά ο Gallo δεν είχε πρόθεση να παραδοθεί χωρίς μάχη. Ο πρώην πρωταθλητής του Nations Cup έμεινε κολλημένος στον Ολλανδό και περίμενε μέχρι τον τελευταίο γύρο για να αντεπιτεθεί. Βρήκε τρόπο για να προσπεράσει τον de Bruin και να ξαναπάρει τη δεύτερη θέση, αλλά ως τότε ο Drumont ήταν πολύ μπροστά για να καταφέρει να τον απειλήσει.

Ο Γάλλος πέρασε πρώτος την τελική γραμμή, αποδίδοντας εξαιρετικά για ακόμα μια φορά στον Αγώνα Σπριντ και εξασφαλίζοντας την πρώτη θέση εκκίνησης για τον Μεγάλο Τελικό. Ο Gallo τερμάτισε δεύτερος, με τον de Bruin να συμπληρώνει την πρώτη τριάδα. Ο Urra τερμάτισε τέταρτος, ακολουθούμενος από τον Carrazza και έναν εντυπωσιακό Miyazono στην έκτη θέση. Ο Bonelli τερμάτισε έβδομος, ενώ ο Serrano ανέκαμψε από την τελευταία θέση στην κατάταξη φτάνοντας στη θέση 8. Οι Kokubun, Moreno, Barbara και Cardinal συμπλήρωσαν τις υπόλοιπες θέσεις.

Για τον Drumont, αυτό σηματοδότησε άλλη μια εντυπωσιακή νίκη σε Αγώνα Σπριντ μετά την επιβλητική του απόδοση στο Τόκιο. Το πιο σημαντικό είναι ότι τον τοποθέτησε στην ιδανική θέση για τον πολύ πιο σημαντικό αγώνα που θα ακολουθούσε.

Μεγάλος Τελικός: Circuit de Sainte-Croix - Β Αντεστραμμένη - 24 γύροι

Για τον Μεγάλο Τελικό, οι 12 οδηγοί εμφανίστηκαν στο εντυπωσιακό Red Bull X2019 Competition. Τα φουτουριστικά οχήματα, που παράγουν 816 ίππους με βάρος μόλις 650 κιλά, μπορούν να ξεπεράσουν τα 300 km/h στη γρήγορη, αντεστραμμένη πίστα Circuit de Sainte-Croix B. Όπως και στον προηγούμενο Μεγάλο Τελικό, οι τρεις τύποι ελαστικών Dunlop – σκληρά, μεσαία και μαλακά – ήταν υποχρεωτικοί. Κάθε οδηγός έπρεπε να χρησιμοποιήσει και τους τρεις κατά τη διάρκεια του αγώνα των 24 γύρων, κάνοντας τους χρόνους στα pit και τη διαχείριση των ελαστικών κρίσιμης σημασίας, αλλά αυτήν τη φορά υπήρχε άλλος ένας παράγοντας στην εξίσωση: τα καύσιμα.

Ο συντριπτικός ρυθμός της X2019 σημαίνει ότι η κατανάλωση καυσίμου μπορεί να ποικίλει σημαντικά ανάλογα με το στιλ οδήγησης, τη χρήση του slipstream και τη θέση στον αγώνα. Κάθε λίτρο που προστίθεται κατά τη διάρκεια ενός pit stop κοστίζει πολύτιμο χρόνο, μετατρέποντας τη συντήρηση καυσίμου σε ένα εξίσου σημαντικό στρατηγικό όπλο.

Σχεδόν όλοι οι οδηγοί ξεκίνησαν με μεσαία ελαστικά. Μόνο οι δύο τελευταίοι επέλεξαν κάτι διαφορετικό, ενώ οι οδηγοί στις κορυφαίες θέσεις έδειχναν πως ήθελαν να κρατήσουν τις επιλογές τους ανοιχτές στο πρώτο κομμάτι του αγώνα. Η έναρξη του αγώνα εν κινήσει ήταν αξιοσημείωτα ομαλή. Κανείς δεν έκανε κάποια απελπισμένη κίνηση πριν την πρώτη στροφή και οι οδηγοί έφτιαξαν γρήγορα ένα «τρενάκι» υψηλής ταχύτητας. Τα πρώτα δέκα αυτοκίνητα είχαν αποστάσεις λιγότερες του ενός δευτερολέπτου το καθένα, κινούμενα με πάνω από 300 km/h και επιδεικνύοντας ασυνήθιστη υπομονή. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: η αληθινή μάχη θα ξεκινούσε μόλις διαφοροποιούνταν οι στρατηγικές των pit stop.

Ο Urra έκανε την πρώτη σημαντική κίνηση στο τέλος του γύρου 7, προσπερνώντας τον de Bruine για να πάρει την τρίτη θέση. Αλλά στο μεγαλύτερο κομμάτι, οι οδηγοί της κορυφής παρέμειναν κοντά για το πρώτο μισό του αγώνα.

Ο Miyazono και ο Monelli ήταν οι πρώτοι σημαντικοί οδηγοί που έδειξαν τα χαρτιά τους, βουτώντας στα pits στον γύρο 11. Και οι δύο άλλαξαν σε μαλακά Dunlop, αλλά υπήρξε μια σημαντική διαφορά στα pit stop. Ο Miyazono χρειάστηκε σημαντικά λιγότερα καύσιμα και γύρισε στην πίστα τέσσερα δευτερόλεπτα πριν τον Bonelli. Αυτή η διαφορά ήταν η πρώτη ξεκάθαρη ένδειξη ότι η στρατηγική των καυσίμων θα ήταν εξίσου σημαντική με την επιλογή ελαστικών.

Ο Urra πρόσφερε ένα ακόμα στοιχείο. Οδηγώντας κοντά στην κορυφή, ο Ισπανός κατανάλωνε περίπου τέσσερα λίτρα λιγότερο καύσιμο από τον Drumont στο πρώτο κομμάτι του αγώνα. Όταν τα τρία λίτρα περίπου μεταφράζονται σε ένα δευτερόλεπτο ανεφοδιασμού, αυτή η συντήρηση θα μπορούσε να γίνει εξαιρετικά πολύτιμη αργότερα στον αγώνα.

Καθώς οι κορυφαίοι πλησίαζαν στο τέλος του πρώτου κομματιού του αγώνα τους, τα ελαστικά άρχισαν να φθείρονται και τα επίπεδα καυσίμου έπεσαν επικίνδυνα χαμηλά. Οι περισσότεροι πρωτοπόροι μπήκαν τελικά μαζί στα pit. Ο Drumont, ο de Bruin, ο Carrazza και ο Moreno άλλαξαν σε μαλακά ελαστικά. Ο Gallo και ο Kokubun ακολούθησαν την αντίθετη κατεύθυνση, βάζοντας την πιο αργή γόμα και προσπαθώντας να απαλλαγούν από αυτήν πριν το τελικό κομμάτι του αγώνα.

Ο Urra έμεινε στην πίστα για έναν παραπάνω γύρο πριν μπει με τον συμπατριώτη του Ισπανό, Serrano, στα pit. Και οι δύο επέλεξαν τα σκληρά ελαστικά και πρόσθεσαν καύσιμα, ακολουθώντας μία ακόμα παραλλαγή της στρατηγικής.

Όταν ολοκλήρωσαν όλοι το πρώτο τους pit stop, ο αγώνας έδειχνε εντελώς διαφορετικός. Στον γύρο 15, ο Miyazono βρισκόταν μπροστά από τους Bonelli, Urra, Serrano, Drumont και de Bruin. Η απόφαση του Ιάπωνα οδηγού να αλλάξει νωρίς σε μαλακά ελαστικά απέδωσε σημαντικά. Με καθαρή πίστα και τη μέγιστη δυνατή πρόσφυση, έχτισε ένα πλεονέκτημα περίπου έξι δευτερολέπτων.

Τότε χτύπησε η καταστροφή για τον Drumont. Ο Γάλλος δέχτηκε μια τεράστια ποινή δύο δευτερολέπτων για επαφή με άλλο αυτοκίνητο, που του κόστισε πολύτιμο χρόνο και τον έριξε χαμηλά στην κατάταξη. Ο Urra δέχτηκε επίσης ποινή μισού δευτερολέπτου επειδή παραβίασε τα όρια της πίστας. Οι ποινές έφεραν αλλαγές στην κατάταξη, αλλά το πιο σημαντικό ερώτημα στρατηγικής εξακολουθούσε να επικεντρώνεται στον Miyazono.

Στον γύρο 16, εκείνος και ο Bonelli επέστρεψαν στα pit. Ο Miyazono είχε χτίσει ένα πλεονέκτημα 15 δευτερολέπτων περίπου έναντι του Drumont, ο οποίος βρισκόταν στην τρίτη θέση εκείνη τη στιγμή, και αντί να εγκαταλείψει την επιθετική προσέγγιση, ο Ιάπωνας αστέρας συνέχισε στο ίδιο μήκος κύματος. Έβαλε άλλο ένα σετ μαλακών ελαστικών Dunlop. Ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι ο Miyazono είχε αποφασίσει μια στρατηγική τριών pit stop.

Η κλασική προσέγγιση ήθελε δύο pit stop για να ελαχιστοποιηθεί ο χρόνος παραμονής στη λωρίδα των pit. Ο Miyazono στοιχημάτιζε ότι ο πρόσθετος ρυθμός από ένα δεύτερο κομμάτι με μαλακά ελαστικά θα τον αντάμειβε για την επιπλέον επίσκεψη στα pit. Ήταν ακριβώς το είδος του στρατηγικού ρίσκου που καθόρισε τόσες πολλές από τις επιδόσεις του δύο φορές πρωταθλητή.

Όταν επέστρεψε στην πίστα, όμως, ο Miyazono βρέθηκε στη δέκατη θέση. Τα νούμερα ήταν αγχωτικά. Εξακολουθούσε να χρειάζεται ένα ακόμα pit stop, έπρεπε και πάλι να χρησιμοποιήσει τη σκληρή γόμα και είχε μόλις οκτώ γύρους για να καλύψει τον χρόνο που είχε χάσει. Θα μπορούσε ο Σογκούν της Ταχύτητας να κάνει ένα ακόμα θαύμα;

Η απάντηση θα εξαρτιόταν όχι μόνο από τον ρυθμό του Miyazono, αλλά και από τις επιλογές όλων των υπολοίπων.

Στον γύρο 19, οι Urra, Serrano, Gallo και Kokubun μπήκαν μαζί στα pit. Όλοι έβαλαν τα μαλακά ελαστικά Dunlop, ώστε να δώσουν έναν αγώνα σπριντ προς την καρό σημαία.

Μετά από έναν γύρο, οι Drumont, de Bruin και Carrazza έκαναν τελικά τα δικά τους pit stop. Τα ντεπόζιτα καυσίμων τους είχαν σχεδόν αδειάσει και κάποιοι είχαν μόνο ένα ως τρία λίτρα όταν μπήκαν στη λωρίδα των pit. Και οι τρεις έβαλαν σκληρά ελαστικά για το τελευταίο κομμάτι του αγώνα. Η διαδικασία επανάφερε προσωρινά τον Miyazono στην κορυφή, αν και εξακολουθούσε να έχει μπροστά του το υποχρεωτικό κομμάτι του αγώνα με τα σκληρά ελαστικά.

Τότε ο Moreno βρέθηκε ξαφνικά να ηγείται στον αγώνα. Ο νεοφερμένος Ισπανός είχε καταφέρει να διαχειριστεί τη δική του στρατηγική την ώρα που οι καθιερωμένοι πρωταθλητές αντάλλαζαν θέσεις γύρω του. Τελικά έκανε το τελευταίο του pit stop έναν γύρο αργότερα και επέστρεψε στην πίστα, στην τρίτη θέση, έχοντας ολοκληρώσει τις υποχρεωτικές αλλαγές ελαστικών. Από εκεί, ο αγώνας του έγινε απλός: να αντέξει ως τον τερματισμό.

Ο Miyazono και ο Bonelli παρέμεναν μπροστά του, αλλά κανείς δεν είχε χρησιμοποιήσει ακόμα τα σκληρά ελαστικά. Αντί να κάνουν αμέσως pit stop, παρέτειναν το δικό τους κομμάτι με τα μαλακά ελαστικά μέχρι την τελευταία στιγμή.

Καθώς πλησίαζε ο τελευταίος γύρος, ο Miyazono είχε ένα πλεονέκτημα 6,4 δευτερολέπτων εις βάρος του Bonelli και περίπου 15 δευτερόλεπτα έναντι του Moreno στην τρίτη θέση. Ο Ιάπωνας οδηγός είχε κερδίσει ουσιαστικά ό,τι ήταν δυνατό με την αντισυμβατική στρατηγική του. Όμως έπρεπε και πάλι να μπει στα pit.

Ο Miyazono και ο Bonelli βούτηξαν ταυτόχρονα στη λωρίδα των pit στην αρχή του τελευταίου γύρου για να ολοκληρώσουν το υποχρεωτικό κομμάτι του αγώνα τους με τα σκληρά ελαστικά. Το ερώτημα ήταν κατά πόσο ήταν αρκετό το τεράστιο κενό που είχε δημιουργήσει ο Miyazono.

Όντως ήταν αρκετό.

Ο Miyazono βγήκε από τα pit στην κορυφή – με απόσταση μόλις 1,6 δευτερόλεπτα.

Πίσω του, ο Moreno ορμούσε με σκληρά ελαστικά, ενώ ο Urra πλησίαζε ακόμα πιο γρήγορα με τα μαλακά. Ο Ισπανός ξεφορτώθηκε γρήγορα τον Moreno και έστρεψε το βλέμμα του στον Miyazono. Απέμενε πλέον μόνο ένας γύρος. Ο Urra είχε ξεκάθαρα το πιο γρήγορο αυτοκίνητο. Τα φρέσκα, μαλακά Dunlop του πρόσφεραν σημαντικά καλύτερη πρόσφυση από τα σκληρά του Miyazono, και κάθε ζώνη φρεναρίσματος γινόταν και μια ευκαιρία. Αλλά ο Miyazono αρνιόταν να του την προσφέρει.

Ο Ιάπωνας βετεράνος τοποθετούσε την X2019 τέλεια σε κάθε στροφή, αναγκάζοντας τον Urra να ψάχνει έναν άλλον τρόπο για να τον προσπεράσει. Το κενό εξαφανίστηκε, αλλά η θέση παρέμενε στον Miyazono.

Ο Urra έκανε μια τελευταία προσπάθεια στην τελική στροφή, δίνοντας ό,τι είχε και δεν είχε απέναντι στον Ιάπωνα οδηγό, αλλά το παράκανε. Ο Ισπανός έξυσε τον τοίχο στην έξοδο της στροφής και έχασε επιτάχυνση, επιτρέποντας στον Serrano να τον προσπεράσει και να του κλέψει τη δεύτερη θέση στις τελευταίες στιγμές, αλλά ήταν ο Miyazono που πέρασε πρώτος τη γραμμή του τερματισμού.

Ήταν ένας αγώνας που θα μείνει στην Ιστορία.

Ξεκινώντας τη μέρα του στην ενδέκατη θέση και στην έκτη στον Μεγάλο Τελικό, ο δύο φορές πρωταθλητής του Nations Cup εγκατέλειψε τη συμβατική στρατηγική, έκανε τρία pit stop, χρησιμοποίησε δύο φορές τα μαλακά ελαστικά για να μεγιστοποιήσει τον ρυθμό του και κατάφερε να χτίσει ένα αρκετά μεγάλο πλεονέκτημα για να επιβιώσει στον τελευταίο γύρο με τα σκληρά ελαστικά. Πίσω του, ο Serrano, η Αστραπή της Γρανάδας, έκανε μια εξίσου εντυπωσιακή ανάκαμψη. Ξεκινώντας από την όγδοη θέση, ο τωρινός πρωταθλητής πάλεψε μεθοδικά στην πίστα και εκμεταλλεύτηκε το λάθος του Urra στην τελευταία στροφή για να κατακτήσει τη δεύτερη θέση. Ο Urra ανέκαμψε για να τερματίσει τρίτος, συμπληρώνοντας ένα βάθρο αστεριών που αποτελούνταν από τους τρεις πιο διακεκριμένους οδηγούς στην πίστα.

Μετά το τέλος του αγώνα, ο Miyazono εξήγησε: «Αυτήν τη φορά, ήξερα ότι υπήρχαν πολλές στρατηγικές που θα εφάρμοζαν οι οδηγοί, και στην αρχή όλοι έτρεχαν κοντά ο ένας με τον άλλον. Ένιωσα πως έπρεπε να ξεφύγω από αυτό, επειδή ο ρυθμός μου έπεφτε, οπότε άλλαξα τη στρατηγική μου και είμαι πολύ χαρούμενος που όλο αυτό λειτούργησε».

Το αποτέλεσμα κάνει το πρωτάθλημα εξαιρετικά αμφίρροπο, καθώς πηγαίνουμε στους Μεγάλους Τελικούς. Ο Serrano προηγείται με 12 πόντους και ακολουθεί ο Urra με 11. Η νίκη του Miyazono τον εκτοξεύει στους 10 πόντους, ίδιους με τον Drumont. Αυτοί οι τέσσερις οδηγοί έχουν μόλις δύο πόντους διαφορά και οι Παγκόσμιοι Τελικοί που απομένουν, θα κρίνουν τον πρωταθλητή του Nations Cup 2026.