ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ, ΗΠΑ — Στις 8 Νοεμβρίου (τοπική ώρα), πραγματοποιήθηκε στο Λος Άντζελες ο τρίτος γύρος των Gran Turismo World Series (GTWS) 2025, συνεπαίρνοντας το ενθουσιασμένο κοινό στο ιστορικό Orpheum Theatre — ένα κόσμημα της Αρ Ντεκό αισθητικής, που στέκεται αγέρωχο από το 1926, και κάποτε στις αίθουσές του αντηχούσαν θρυλικές φωνές όπως της Έλα Φιτζέραλντ και της Τζούντι Γκάρλαντ.

Οι καλύτεροι οδηγοί εικονικών αγώνων στον κόσμο ανέβηκαν στη σκηνή μπροστά σε ένα κατενθουσιασμένο πλήθος για το Manufacturers Cup — μια άκρως απρόβλεπτη αναμέτρηση όπου για άλλη μια φορά η στρατηγική των pit θα έπαιζε σημαντικό ρόλο. Με τους Παγκόσμιους Τελικούς να πλησιάζουν, το διακύβευμα για τον Γύρο 3 δεν θα μπορούσε να είναι υψηλότερο. Η Subaru έφτασε ως το ξεκάθαρο φαβορί, έχοντας κυριαρχήσει μέχρι στιγμής στη σεζόν με διαδοχικές νίκες. Οι ελπίδες της κατασκευάστριας βασίζονταν στον Αμερικανό, Daniel Solis, ο οποίος προσπάθησε να συνεχίσει το σερί νικών της ομάδας. Ακολουθώντας κατά πόδας, η BMW — δύο φορές δεύτερη στη φετινή σεζόν — στήριξε όλες τις ελπίδες της στον βετεράνο Randall Haywood, επίσης από τις ΗΠΑ, αποφασισμένη να οδηγήσει επιτέλους τη μάρκα από τη Βαυαρία στην κορυφή του βάθρου.

Το Manufacturers Cup, ένα τουρνουά που φέρνει κοντά τους κορυφαίους κατασκευαστές αυτοκινήτων από τους Διαδικτυακούς Προκριματικούς — μαζί με τη συμμετοχή των επίσημων συνεργατών Toyota και Mazda — αποτελείται από 12 ισχυρές ομάδες, καθεμία από τις οποίες εκπροσωπείται από ένα τρίο επίλεκτων οδηγών από τις Περιοχές Ευρώπης/Μέσης Ανατολής/Αφρικής, Αμερικής και Ασίας-Ωκεανίας. Εδώ, στο Λος Άντζελες, κάτω από τις μεγαλοπρεπείς αψίδες του Orpheum, όλα τα βλέμματα στράφηκαν στους διαγωνιζόμενους από την Αμερική, καθώς προετοιμάζονταν για την κρίσιμη αναμέτρηση του Γύρου 3.

Στον προκριματικό, δεν ήταν ούτε η Subaru ούτε η BMW αυτές που κατέκτησαν την πρώτη θέση, αλλά την έκπληξη έκανε ο νεοφερμένος οδηγός Noah Lanuza από τη Γαλλία, ο οποίος σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο για την ομάδα της Mercedes-AMG με το αγωνιστικό αυτοκίνητο GT3, ενώ ο Αμερικανός Donovan Parker κατέκτησε τη δεύτερη θέση με τη Ferrari 458 Italia. Πίσω του βρισκόταν η Porsche 911 RSR, με οδηγό τον Χιλιανό Angel Inostroza, και ο Adriano Carrazza από τη Βραζιλία με το Toyota GR Supra.

Μεγάλος Τελικός: Michelin Raceway Road Atlanta, 30 Γύροι

Ο Μεγάλος Τελικός διεξήχθη στη Michelin Raceway Road Atlanta, μια απαιτητική πίστα με απότομες υψομετρικές διαφοροποιήσεις και δύσκολες στροφές. Οι κανονισμοί απαιτούσαν από κάθε ομάδα να ολοκληρώσει τουλάχιστον έναν γύρο με μαλακά και μεσαία ελαστικά κατά τη διάρκεια του αγώνα διάρκειας 30 γύρων, εξασφαλίζοντας έτσι ότι η στρατηγική θα διαδραμάτιζε καθοριστικό ρόλο στο αποτέλεσμα.

Ο αγώνας είχε ήδη πάρει μια απροσδόκητη τροπή προτού προλάβει να κατέβει η πράσινη σημαία: όλα τα αυτοκίνητα που ήταν παραταγμένα στη γραμμή εκκίνησης φορούσαν μεσαία ελαστικά Dunlop. Φαινόταν ότι όλες οι ομάδες είχαν υιοθετήσει τη στρατηγική των δύο στάσεων — δύο διαδρομές με τα μαλακά ελαστικά, που πρόσφεραν καλύτερη πρόσφυση, και μία με τα πιο ανθεκτικά μεσαία — καθώς οι αριθμοί μιλούσαν από μόνοι τους: τα μεσαία ελαστικά αναμενόταν να αντέξουν 13 με 14 γύρους, ενώ τα μαλακά θα φθείρονταν έπειτα από περίπου οκτώ.

Με όλους τους συμμετέχοντες να χρησιμοποιούν τον ίδιο τύπο ελαστικών, ο αγώνας ξεκίνησε όπως ήταν αναμενόμενο, με όλους τους οδηγούς συγκεντρωμένους κοντά και προσεκτικά παραταγμένους κατά τη διάρκεια του πρώτου γύρου. Στον Γύρο 2, η Ferrari του Donovan Parker (SV-Cooper) έκανε μια καθαρή κίνηση στη μπροστινή ευθεία, προσπερνώντας τη Mercedes-AMG του Noah Lanuza (PRiMA_Nono) και κατακτώντας το προβάδισμα.

Οι ελπίδες της Subaru εξανεμίστηκαν νωρίς, όταν ο Daniel Solis (PRiMA_Lamb) το παράκανε σε μερικές στροφές, με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο να γλιστρήσει και να πέσει στις τελευταίες θέσεις. Η BMW τα πήγε λίγο καλύτερα, χωρίς όμως να καταφέρει να ανέβει από την 8η θέση της. Όπως είχε προγραμματιστεί, η ομάδα της Ferrari ήταν η πρώτη που έκανε την κίνησή της — μπαίνοντας στα pit στον Γύρο 16, καθώς τα ελαστικά της 458 Italia του Parker, που ήταν επικεφαλής του αγώνα, είχαν φθαρεί πιο γρήγορα από των υπόλοιπων αυτοκινήτων. Το ισχυρό αυτοκίνητο με τον κινητήρα στο μέσον και την κίνηση πίσω είχε επιδείξει εντυπωσιακή ταχύτητα από νωρίς, αλλά η δίψα του για πρόσφυση αποδείχθηκε η καταστροφή του, αναγκάζοντάς το να σταματήσει νωρίς, κάτι που όπως ήταν αναμενόμενο, θα καθόριζε την πορεία της ομάδας στον υπόλοιπο αγώνα.

Τότε το χάος ξέσπασε στην πρώτη σειρά των διαγωνιζομένων. Η Mercedes-AMG του Lanuza πήρε μέρος σε μια τριπλή μάχη με το Toyota Supra του Adriano Carrazza (Didico__15) και την Porsche 911 του Angel Inostroza (Veloce_Loyrot). Η επαφή ήταν αναπόφευκτη. Η AMG βγήκε αβοήθητη εκτός πίστας, δίνοντας τέλος στις ελπίδες του Lanuza και ανοίγοντας τον δρόμο για την Porsche, που πήρε αμέσως τον έλεγχο, με την Toyota να την ακολουθεί. Ήταν μια συγκλονιστική στιγμή για τον νεοφερμένο οδηγό — ένα σκληρό μάθημα για την ανελέητη πραγματικότητα των αγώνων υψηλού επιπέδου.

Οι περισσότεροι περίμεναν ότι οι επικεφαλής θα έκαναν pit stop περίπου στον Γύρο 15, αλλά αυτοί παρέμειναν στην πίστα με τα μεσαία ελαστικά τους... Αλλά ο Γύρος 16 πέρασε, έπειτα και ο Γύρος 17... Ήταν βέβαιο ότι τα ελαστικά τους είχαν φθαρεί ανεπανόρθωτα. Ωστόσο, παρά τις αντιξοότητες, η ομάδα της Mazda, με τον νεοφερμένο Samuel Cardinal από τον Καναδά στο τιμόνι του RX-Vision, διαχειριζόταν τα ελαστικά Dunlop με μαεστρία, καταφέρνοντας να φτάσει μέχρι τον Γύρο 18! Το παράδειγμά τους ακολούθησαν οι ομάδες της Porsche (Inostroza) και της Toyota (Carrazza), μπαίνοντας στα pit στον επόμενο γύρο. Ήταν πλέον σαφές ότι πόνταραν τα πάντα σε μια στρατηγική μίας στάσης, με την ελπίδα να φτάσουν τα ελαστικά τους στα όρια της καταστροφής.

Με τα μαλακά ελαστικά Dunlop να χάνουν γρήγορα την πρόσφυση, ο Parker — ο οποίος είχε οδηγήσει με αυτοπεποίθηση τους υπόλοιπους στους πρώτους γύρους — αναγκάστηκε να μπει για δεύτερη φορά στα pit στον Γύρο 23. Η κίνηση αυτή έδωσε τον έλεγχο του αγώνα στην ομάδα της Porsche, με την Toyota και τη Mazda να ακολουθούν κατα πόδας, καθώς ο Parker πόνταρε ότι τα ελαστικά τους θα φθείρονταν πριν τον τερματισμό. Αλλά αυτό δεν συνέβη.

Στους τρεις τελευταίους γύρους, ο Carrazza προσπάθησε σκληρά να ανακτήσει την πρωτιά, αλλά τελικά ήταν ο Χιλιανός άσος, Inostroza, αυτός που οδήγησε πρώτος την Porsche του στη γραμμή του τερματισμού, μπροστά από την Toyota — με τα ελαστικά σχεδόν φθαρμένα. Ο Cardinal ακολούθησε στην 3η θέση, επισφραγίζοντας την επιτυχία του τολμηρού ρίσκου που πήραν οι τρεις τους. Ήταν ένα απροσδόκητο φινάλε για τον Parker και τη Ferrari. Η αρχική του κυριαρχία και ταχύτητα υπόσχονταν τη νίκη, αλλά τελικά ήταν η τολμηρή στρατηγική που εφάρμοσαν οι Inostroza, Carrazza και Cardinal, η οποία έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Αυτό το αποτέλεσμα στον Γύρο 3 δεν ήταν αρκετό για να εκτοπίσει τη Subaru από την κορυφή της κατάταξης — καθώς η ιαπωνική ομάδα εξακολουθούσε να προηγείται με 12 βαθμούς — αλλά ήταν μια νίκη-δήλωση για την Porsche, ενώ η σταθερή απόδοση της Mazda την έφερε σε ισοβαθμία με την BMW για τη 2η θέση με 10 βαθμούς.

Στη συνέντευξή του μετά τον αγώνα ο Inostroza δήλωσε: «Αφού τερμάτισα τελευταίος στο Βερολίνο (στο Nations Cup) και ενώ αντιμετώπιζα κάποια προσωπικά προβλήματα, είπα στους άλλους οδηγούς ότι θα κέρδιζα στο Λος Άντζελες, και να που τα κατάφερα. Σε αυτόν τον αγώνα, προσπαθούσα να διατηρήσω τα ελαστικά μου, γιατί ήξερα ότι θα ήταν μεγάλο πλεονέκτημα να κάνω μόνο ένα pit stop. Έτσι, στο τελευταίο μέρος του αγώνα, προσπάθησα να υπερασπιστώ τη θέση μου και να κάνω ό,τι καλύτερο μπορούσα για να νικήσω. Το μόνο που μπορώ να πω, είναι ότι νιώθω υπέροχα που βρίσκομαι ξανά στην κορυφή του βάθρου!»